بي منظور و بي مناسبت نيس. اما چون سكوت رو اجباراً همراهمون كرده ن، رفيق نيمه راه نميشم! و همچنان اين رفيق ناخواسته رو مشايعت ميكنم شايد بره خونه خودش ! :
شما چي؟ميدونيد اين شعر براي كيه؟
کبوترانه پريديد، خوش به حال شما
قفس چگونه نشد مانع وصال شما؟!
همين که بال گشوديد، آسمان لرزيد
و عرشيان صله دادند در قبال شما
قسم به عشق، به نام نجيب آن سوگند
نديده است کسي در مثل، مثال شما
ميان آتش و خون، عاشقانه رقصيديد
كه جاودانه رقم خورده بود فال شما
و ما نظاره گران عروجتان بوديم
چه عاشقانه عروجي! خوشا به حال شما
سفر!چه رسم قشنگي!سفر به عرش خدا
سفر به خير!سفر خوش! سفر حلال شما
....فقط انقد بگم که اين حرف مرحوم قيصرامين پور برام تداعي شد:
صداي تو مرا باز دوباره برد
به بوي لحظه هاي بي بهانگي
که دل به گريه ها و خنده هاي بي حساب ميزنيم
به " آي روزگار ..."هاي حسرت دروغکي
غم فراق دلبر به خواب هم نديده ي هميشه بي وفا
به جور کردن سه چهار بيت سوزناک زورکي
به رفت و آمد مدام بادها و يادها
سوار قايقي رها
به موج موج انتهاي بي کرانگي
دوار گردش نوار ...
مرور صفحه ي سفيد خاطرات خيس ...
صدا تمام شد!
سرم به صخره ي سکوت خورد ...
آه بي ترانگي!
:" غزل "

ديشب وقتي خبر بمب گذاري شيراز رو شنيدم براي چند لحظه خشکم زد
نه فقط بخاطر درد خود اين حادثه!
که از درد مسکوت گذاشتنش!
توي اين حادثه حداقل صد ايراني کشته و زخمي شدند... : نگفتم چه مذهبي داشتند يا چه گرايش سياسي!! نه! :بيش از صد انسان تيکه تيکه شدند
و چرابايد خبر اين درد بعد از "نتايج رقابت هاي فوتبال باشگاه هاي فرانسه" و "کشته شدن چند نفر در حادثه رانندگي در ليبي" از صدا و سيما پخش بشه؟
يادم اومد بمب گذاري ماه رمضون اهواز : خيابون سلمان فارسي (نادري) . که مث الان با کلي تاخير و اونم خيلي خلاصه و لابلاي خبرهاي رديف چهارم و پنجم پخش شد!!
دليل اين سکوت و سانسور چيه؟
: هموطنان ما بي ارزشند؟
حادثه کشته شدن انسانها مهم نيست؟
يا شرم آوره که با اونهمه ادعاي حراست و امنيت و .... نتونند جلوي اين حوادث رو بگيرند؟
مگه صدا و سيما ادعا نميکنه با مردم صادقه؟چرا اين رسانه توي رسالت خودش که همانا خبررساني بيغرض و شفاف هست اينطور کوتاهي ميکنه؟
شهداي حادثه سقوط هواپيماي سي- صدوسي هم برامون عزيزند. اما تبعيض چرا؟؟؟؟ : بايد حتما بين کشته شده ها چند "خبرنگار" از رسانه ملي باشه تا خبرش بسرعت و با وسعت هرچه تمام تر و در حد يک "عزاي ملي" بيان بشه؟ تا خبر با تيتر درشت بياد؟ تا اولين خبر صدا و سيما بشه؟ تا مث سقوط شهيد کاظمي و همراهاش مورد کم لطفي قرار نگيره؟
سال 78 بجاي خبر کتک کاري و... کوي دانشگاه ، گزارش دوستي يه سگ و يه گربه ي خانگي رو پخش کردند!! چرا؟ : گفتند اينها مشتي ضد نظام بوده ند پس سانسور کرديم!!
کشته هاي اهواز چي؟: چن تا عابر بودن مث من و تو که يدفه با انفجاري خونواده شون داغدار شد!!
و شيراز چي؟ اونها که ديگه براي دعا رفته بودند!! جالب اينه که از همين عزيزان با لفظ شهيد و با تجليل ياد ميشه... پس ديگه اگه تروريست و خرابکار!! ميدونستدشون ميخواستند چه کنند!!

                                                                            * لينک هاي مرتبط:
                                                         
                                                         پاسخ به دو سوال درباره‌ي انفجار شيراز/ کوثر
                                                         سيما جان ! خسته نباشي /آهستان
                                                         گزارش بمب گذاري در کانون رهپويان/ عطر سيب
                                                         سانسور حيرت انگيز انفجار شيراز در رسانه ي ملي/ عصر ايران
                                                         بمب در حسينيه ي سيدالشهداي شيراز/فلورانس مهربون
                                                        گزارش عيني از لحظات انفجار بمب/ مرفه بادرد
                                                         انفجار در شيراز ماهيت وهابيت را افشا کرد/ نامحرمانه
                                                         گزارش بمب گذاري در شيراز/ نحل
                                                         ... و خدا داناتر است/ زيرزمين هفتم
                                                        با نگاه آخرينش خنده کرد.. / چتر
                                                        رهپويان وصال به وصال رسيدند / بي عينك

تقديم به...
دو روز مانده به پايان جهان. تازه فهميدكه هيچ زندگي نكرده است. تقويمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقي مانده بود. پريشان شد و آشفته و عصباني . نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت،خدا سكوت كرد . آسمان و زمين را به هم ريخت. خدا سكوت كرد . جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت، خدا سكوت كرد .كفر گفت و سجاده دور انداخت،خدا سكوت كرد. دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد، خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم اما يك روز ديگر هم رفت. تنها يك روز ديگر باقيست. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن. لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز... با يك روز چه كار مي توان كرد... خدا گفت:آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند گويي كه هزار سال زيسته است و آن كه امروزش را در نمي يابد هزار سال هم به كارش نمي آيد. و آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو زندگي كن. او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در دستانش مي درخشيد.اما مي ترسيد حركت كند،مي ترسيد راه برود، مي ترسيدزندگي از لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد... بعد با خودش گفت:وقتي فردايي ندارم،‌نگه داشتن اين زندگي چه فايده اي دارد، بگذار اين يك مشت زندگي را مصرف كنم. آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و رويش پاشيد،زندگي را نوشيد،زندگي را بوييد و چنان به وجد آمد كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود،مي تواند بال بزند، مي تواند پا روي خورشيد بگذارد،مي تواند...

او در يك روز آسمان خراشي بنا نكرد،زميني را مالك نشد،مقامي را بدست نياورد،اما...اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد،روي چمن خوابيد،كفش دوزكي را تماشا كرد،سرش را بالا گرفت وابرها را ديد و به آنهايي كه نمي شناختندش سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد. او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد،لذت برد و سرشار شد و بخشيد،عاشق شد و عبور كرد و تمام شد... او همان يك روز زندگي كرد اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند، امروز او درگذشت، كسي كه هزار سال زيسته بود...

شبي در شب ترين شبها، تو ماهم مي شوي آيا؟!

تو تسليم تماشاي نگاهم مي شوي آيا ؟

شبيه يك پرنده، خيس از باران كه مي آيم

تو با دستان پر مهرت، پناهم مي شوي آيا ؟!

پس از طي كردن فرسنگها راهي كه مي داني

كنار خستگيها، تكيه گاهم مي شوي آيا ؟!


نگاه ناشيانه من به هستي داشتم عمري

تو تصحيح تمام اشتباهم مي شوي آيا ؟!

ا گر بي روز و بي تقويم ماندم من

به و صل فصلهايت، سال و ماهم مي شوي آيا؟!

براي دوستم داري گواهت بوده ام عمري

براي دوستت دارم گواهم مي شوي آيا؟!




پس از صد سال ا گر بد ترجمه كردي نگاهم را

به پاس اشكهايم عذر خواهم مي شوي آيا ؟!

تو شيرينتر از آن هستي كه شادابيت كم گردد

و از خود تلخ مي پرسم تباهم مي شوي آيا؟ 

سلام مسيح عزيزم،
بار اولم نيست که به تو سلام ميکنم. آخرين بار هم نخواهد بود.
اما تا حالا با اشک برات ننوشته بودم.
مسيح عزيزم
ميدونم همه چيو ميدوني اما ميخوام بگم برات تا خودم سبک شم
اينجا همه چي ريخته به هم
انقدر مردم گيج شده ند که يادشون ميره به مهربوني تو فکر کنن
انقد آدمها قاطي کرده ن که يادشون رفته که روش تو مدارا بود! نه توهين و حمله
انقدر درگير ماشين ها شده ند که فراموش کرده ند که تو بشارت اومدن برادرت رو داده بودي بهشون...
نميدونم شايدم فقط به همون خاطر ورداشتند و حرفهاتو تحريف کردند....
ناراحت نشو عزيزم
مردم اغلب همينه کارشون:
فراموشي!
يادته پيروان موسي؟ اونهمه پاشدن و رفتند تا به ارض موعود برسن؟ وقتي رسيدن اصلا يادشون رفت که اونهمه رنج سفر فقط واس اين بود که ميخواستند اولين قومي باشن که وقتي"احمد" توي ارض موعود ظهور ميکنه بهش خوشامد بگن!!
انقد يادشون رفت که شدن قاتل جونش!
چرا راه دور ميريم: يادته بعد از اونهمه اصرار و پافشاري محمد ٍ ما هم مردم يادشون رفت که تنها جانشين برحقش علي بود و بس؟
ديدي همون يتيمهايي که علي براشون شبونه غذا مي برد چه جوري حسينش رو تيکه تيکه کردن؟
ميدونم امروز که "پيروان غيرواقعي تو" به برادرت توهين ميکنن همونقدر زجر ميکشي که پيامبر ما کشيد وقتي مردمش دچار فراموشي شدند و علي رو تنها گذاشتند ...
اما نازنينم
حماقت آدمها که ديگه پاي پيامبراشون نيست . هست؟ اما شماها انقدر خوبين که لغزش اونها رو هم پاي خودتون مينويسين.
مسيح خوبم!
ميدونم دلت خونه
اما شنيدم طاقتت هم زياده
مث طاقت مهدي .... که هي مي بينه ما چه ميکنيم و به رومون نمياره
مسيحم!
ميدونم تو هم منتظري
گمونم فقط تويي که خوب مي فهمه مهدي چي ميکشه
راستي: سلام ما رو به مهدي برسون
بگو خيلي جات خاليه
منتظر هردوتونيم.

پ. ن. : خاله بهار دعوتم كرد برات بنويسم. دوست دارم منم از همه بخوام اين كارو بكنن. به ويژه از اين دوستان دعوت ميكنم تا نامه اي به تو بنويسن: رضوان ، كبريا ، صبا ، سرگيجه ، جوون و عمو اكبر .

اين تعطيلات نوروزي فرصتي بود واسه دور هم جمع شدن: يه شب با بچه هاي فاميل (بازه ي سني 17 تا 47 سال) دور هم نشسته بوديم و يييهو حرفمون کشيد به کارتون ها و شخصيتهاي برنامه کودک....و اين جرقه اي شد براي پست امروز من:
بچه ها من خلاصه اي از اونچه تو ذهنم مونده رو ميگم اينجا. شما هم کمکم کنين. خيلي سعي کردم کسي (!!) از قلم نيفته اما ممنون ميشم اگه از کاراکتر مورد علاقه تون يادنکرده م بهم بگين.
تقديم به شما به ياد پاکي هاي بچگي!

::سندباد، علي بابا و بابا علاالدين
::پلنگ صورتي، مورچه و مورچه خوار و بازرس و دودو دستيار کودنش که من عاشقش بودم با اون صداي دوبله که الحق نظيييييييييييييير نداشت!
:: پسرشجاع، شيپورچي و دار و دستش. جمعه ها نشونش ميداد يادمه هميشه بابام ظهراي جمعه که ميخواس بخوابه ميگفت: واسه پسر شجاع منو بيدار کنين! که البته هميشه وقت اين کارتن لالا بودن حضرت آقا!!
:: بل و سباستين؛ وفاداري بل رو خيلي دوست داشتم.
::نل و بابا بزرگش و اون يارو که موهاش روي صورتش بود و معلوم نبود کيه. آي از دست بابا بزرگ نل حرص مي خوردم. آي حرص مي خوردم. آخر پيرمرد خرفت بود. ...و اون عروسکهايي که نل ميساخت و هرجا مي رفت هديه ميداد! پارادايس...که بعدا فهميديم همون پرديس (بهشت) خودمونه!
:: رابين هود و پرنس جان و داروغه ناتينگهام و ماره هيس هيس. عاشق ماره بودم وقتي حرف ميزد. اون مرغ چاغه که با پرنسس بازي مي کرد هم آخر خنده بود. از ميون بچه ها هم لاک پشته آخر دلقک و پپه بازي. واي يادش بخير وقتي رابين هود رو نشون ميداد يعني که ديگه نوروز شده!!
::پينوكيو و فرشته مهربون! و صد البته گربه نره و روباه مكار. از دست کاراي پينوکيو و بي شعوريش هم کلي لجم مي گرفت.
::سرنتي پيتي و کاپيتان اسکاچ که دنبال جزيره بود. پيلا پيلاي وراج و پري دريايي ممنوع التصوير!! : خانم لورا که هميشه تو فکر بوديم اين کيه که هيچوقت نشونش نميده؟؟
:: گوريل انگوري. با اون ماشينش كه شبيه دوو ماتيز بود
:: جيمبو. جيمبو. جيمبوووووووووووووووووووووو
:: يونيکو. مي دونم که خيلي ها دوستش داريد. اسب شاخدار افسانه اي.
::بارپابابا عوض ميشه!
::تام و جري! يا همون موش و گربه . کلي دلم واسه تام مي سوخت. همش بد بياري مياورد. ولي در عوض اون جري خيلي بد بود. حالم ازش بهم ميخورد. هميشه دوست داشتم تام حالش رو بگيره.
::رامكال! باحال ترين کاراکترش اون کلاغه صابون دزدش بود که بالاي کليسا خونه داشت. استر لينگ: که هميشه خدا کت و شلوارش تنش بود!! اسم سگش چي بود؟ آهان: ووزت... و اون اسکانکهاي بدبو که......!!
:: بنر و عمو جغد شاخدار. دوست دختر بنرو يادتونه؟ : سو.  اون سنجابه رو يادتونه که هميشه مخالف بود؟ يه بار همه سنجاب ها گفتند كه بريم بنر رو پيدا كنيم بعد اون گفت من مخالفم. بهش گفتن اينبار با چي!! گفت: با اينكه نريم بنر رو پيدا كنيم.
:: پروفسور بالتازار با اون آهنگ باحالش. بال بالتازار. بال بالتازار. بالتازااااااااااااااااااار
::تنسي تاکسيدو و كمد آقاي ووپي كه هميشه شبيه كمد خودم بود.
:: دهكده حيوانات. ببره با اون کمر قيتونش و ادعاش خيلي باحال بود.(همين کارتون بود ديگه يا اشتباه مي کنم؟)
::بامزي قوي ترين خرس جهان و شلمان که هميشه تا ساعتش زنگ مي زد همون جا مي خوابيد.
::لولك و بولك كه عاشق جفتشون بودم
:: پاپاي ملوان زبل با اون زن دراز کودنش
:زبل خان اينجا؛ زبل خان اونجا؛زبل خان همه جا! کيف مي کردم وقتي زبل خان حرف مي زد و اون تيکه اولش که دست مي کرد و يه شيره ميومد رو خيلي دوست داشتم.
:: اي کيو سان که تريپ با سايو جان داشت. منو بگو كه اولش فكر ميكردم اين اي كيو و سايو با هم دوستن ولي بعد كه بدون سانسورش رو ديدم فهميدم نه بابااااااااااااااا.............
:: خانواده دكتر ارنست با اون دختر مشنگشون: فلونه؟ هميشه فکر مي کردم يه آدم چقدر مي تونه خنگ باشه. فرانک داداش بزرگه بود که بعدابا فداکاري کاپيتان به خونواده رسيد. و جک داداش کوچيکه. و اون جوونورشون:... که چون چهارشنبه پيداش کرده بودن اسمشو گذاشتن مرکر
:: هاكل بري فين که هميشه يه پاچه شلوارش بالاتر از اون يکي بود و اون يارو سرخپوسته. اسمش اينجونجو بود؟
:: پت و مت! واااااااااااااااااييييييي  اينارو كه ديگه ته ته ته خرابكاري بودند.
:: سه كله پوك با اون دماغ هاي گندشون و حرف زدن باحالشون
::واتو واتو! آهنگ اول کارتونش رو خيلي دوست داشتم.
:: الفي اتکينز و باباش كه هميشه پيپ مي كشيد
::يوگي و دوستان. زياد با اين يارو يوگيه حال نمي کردم ولي سوسمار توش حرف نداشت!
:: موش كوهستان
::دور دنيا در 80 روز ... آقاي فاگ... راستي اسم زنه چي بود؟ که اهل هندوستان بود و يه بار که برف ديده بود داشت از شادي ميمرد؟
::آنت و لوسين. مرگ من آنت لجباز بود. گرچه هميشه هم لوسين رو سرزنش ميکردم واسه اتفاقي که اون باعث شد واسه داداش آنت بيفته. اسم داداش کوچيکه چش آبي آنت يادم نيس.
::بچه هاي مدرسه والت. يکي از تاثير گذارترين قسمتاش اون داستاني بود که واسه فرنچي تعريف مي شد قضيه يارو پسره خلافه و مادربزرگش. دوسش مي داشتم فراوون

::هاج! زنبور عسل و اون مانتيز سبز بدجنسش که کلي من رو مي ترسوند!
::نيك و نيكو. جفتشون حالم رو بهم مي زدن ولي باحالترين کاراکتراشون اون سوسکاي خاک قلطون بودن که همش به جون هم غر مي زدن
::ميتي کومون. مامور مخصوص حاکم بزرگ.اين علامت حاكم بزرگه! همشون رو دوست داشتم. زونبه هم که جاي خود داشت آخرت يه سگ بود. هميشه دوست داشتم يه سگ اينجوري ميخريدم.
::باخانمان (پرين و مادرش با اون الاغه : پاريكال) و سگش : بارون...
::بابا لنگ دراز با شرکت جودي ابوت. جودي رو دوست داشتم  جودي يعني مقاومت!! ولي اون دوست بدجنس پولدارش رواصلا!
:: حنا! دختري در مزرعه! آخيييييييي. از همون بچگي آهنگش رو كه ميذاشت ميخواستم گريه كنم. دلم براي حنا خيلي ميسوخت.
::گاليور و كاپيتان ليچ و جمله معروفش: گاليور نقشه رو رد كن بياد بعلاوه کوتوله هاي تو دستش مثل فلرتيشيا و اون: من مي دونم نميشه!
::مهاجران. دکتره با سبيلاش و آقاي پتيبل که واقعا زشت بود و سگشم مثل خودش. از اون خواهر کوچيکه لوسيفر بود چي بود حالم بهم مي خورد بهم مي دادنش خفه  اش مي کردم چون هميشه دردسر درست مي کرد. اون قسمتي که حافظه شو از دست داده بود!! چه حالي ميکرد واس خودش!! کلارا...آخي...آبجي بزرگه بود آره؟ اسم بقيه شونو يادتونه؟
:: مگ مگ و دوستان و اون ماره نيش نيش با رفيق تپل خنگش. خوراكم اون تلوزيويه بود كه مثل اجل ناغافل ظاهر ميشد.
::ممول و دختر مهربون. من با شخصيت اسکار خيلي حال مي کردم. خواهر اسکار: گريس... واي هم دوسش داشتم که شر بود و هم بدم ميومد که خير نداشت!حسود!
:بلفي و لي لي پيت با مونگاااااااااااااااااال!
::بينوايان.كوزت و خانواده تنارديه و البته شهردار مادلن و بازرس ژاور. بينوايان همه قستهاش زيبا بود و بازم بايد بگم که از ديدن خانواده تنارديه واقعا رنج مي بردم.
:: چوبين و برونکا. باحالترين قسمتش مبارزه اش با برونکاي دماغ گنده بود. کيف مي کردم مي ديدمش وقتي چوبين اين ور و اون ور مي پريد. كاراكتر باحالش هم همون جغده بود(يه خبر بد... يه خبر بد...)
:: مسافر کوچولو. آهنگ اولش کلي غمگين بود ولي من عاشق اون شال دور گردنش بودم.
:: اون سه برادر عروسکي جنگنده نمي دونم چيني بودن يا ژاپني که يکيشون زور داشت يکيشون باهوش بود و اون يکي هم بين اين دو تا. : ليوبي... شانکفي...چقدر حال ميکردم از عروسکهايي که چشاشون عين چش آدم ميچرخيد. گردنشون و همه بدنشون درست مث آدما ساخته شده بود: ايول داشت!
:: اون کارتونه که يه روباته بود که قلب نداشت و يه مترسک راه مي افتن مي رن با اون دختره. اسمش اصلا يادم نمياد ولي داستانش و کاراکتراش رو خيلي دوست داشتم. : جادوگر شهر "اور" ؟؟؟
:: پت پستچي با اون آهنگ معروفش.
:: لوک خوش شانس و  5 برادر به ترتيب قد .برادران دالتون. برادر کوتوله هه و درازه هميشه اشک من رو از خنده در مياوردن. عشقم سگه بود: بوشفک و حرفاش! و جالي: اسب لوک!
:: دامبو فيل گوش دراز : فقط واسه يک بار ديدن دوسش داشتم!
:: گوفي. بهترين قسمتش، ببر بنگالش بود. وقتي شروع مي کرد به تعريف از ببر بنگال. درنده ترين، قوي ترين، شجاع ترين وووو. وقتي هم نعره مي زد اون زبون کوچيکش معلوم ميشد خيلي فاز ميداد!  گوفي جونم کجايييي.
:: شود و جعفري رو يادتون هست؟ اين يکي و حتي 40 به بالاها هم يادشونه!! من شود رو دوست داشتم فراوون با اون صداي باحالي که روش گذاشته بودن.
:: برداران شيردل. يوناتان و اسکورپان. خيلي رويايي بود و هيجان انگيز. مخصوصا وقتي کسي مي گفت قراره بره اون ور دره. قسمت آخرشم که اژدهاهه ميومد بيرون رو خيلي دوست داشتم. فقط حيف کيفيتش پايين بود و البته کارتن هم نبود. فيلم بود.
:: کايوت و بيپ بيپ هم هرچند خيلي کم توي دوره ما نشون مي داد ولي بيچاره کايوته که هميشه آخر بدبياري بود.
:: ان شرلي با موهاي قرمز....من که مرده ي ديوونه گرياش بودم!!!! ابدا از دست نميدادم هيچ قسمت اين کارتونو!
:: و اما حسن ختام اون برنامه عروسکي که يه شتر و روباه و شير داشت با صداي معروف شتره که مي گفت اي واي بر من...اي روباه بدجنس. کسي اسم اون مجموعه رو مي دونه؟

چقد جاي کارتونهاي باحال خاليه تو برنامه کودک الان نه؟ از شما چه پنهون الانم عشق ميکنم با درجستجوي نمو شرک فرار جوجه اي...که البته همه شون فيلمن نه کاتوني که از برنامه کودک بشه ديد. منتظر کامنتاتونم که بگين چي يا کي از قلم افتاده ها.

شايد جواب آيا راًي ميدهيد براي بعضي ها مهم باشه اما بنظر من بجاي اين سوال کليشه اي و ...! يکي بايد از کدخدا-بعداز-اين بپرسه: آقا! خانوم! تو اصلا به فکر همولايتي هات هستي؟؟؟ درداشونو ميشناسي؟ اصلا وقتي از ولايتت انتخاب شي ديگه سراغي از همسايه هات مي گيري؟... يا ديگه اصلا ميري تو هم شهر نشين مي شي تا ديگه حتي همسايه شونم نباشي؟که بعدها واسه ازدواج بچه هات اولين ملاکت "رجال" بودن بابا و ننه طرف باشه؟
اين سروده ي"آرش شيدايي"دردي رو تو دلم زنده ميکنه: که اوني که واسه پيروز شدن!! (عين لفظي بود که از يکي از تبليغات-چي ها شنيدم) راًي ميخره کجا و اوني که بفهمه يتيم همسايه شب عيد نداره کجا!
چقدر کم مياريم مرحوم اميرکبير رو که واسه درد همولايتي هاش زار بزنه!!

از ولايت چه خبر؟
در ولايت همه چيز آرام است        همه بر وفق مراد
چشمه ها جوشانند       گاو ها پر شيرند         رمه ها پرواري
حاجيان سبحه و سجاده بدست         از تفاخر سرمست              رو به مسجد دارند
در ولايت همه چيز آرام است       همه بر وفق مراد
زارعان بيل بدوش          با فغاني خاموش            تخم حسرت کارند
از ولايت چه خبر؟
گوش صاحبده ما سنگين است
سفره اش رنگين است           اهل نذر است و نياز
                 اهل ذکر است و نماز
در ولايت همگان مسجدي اند             همگان اهل خدا
از ربا نيست خبر           از زنا نيست خبر             خبر از خلوت شيطاني نيست
همه بي دوز و کلک       همه بي روي و ريا           الغرض غير مسلماني نيست
گر در اين آبادي          پسران بيکارند              پسران معتادند               قصه تقدير است!
رفت اگر دختر بيچاره ي بي شوي خطا            کار شيطان بوده است!
شد يکي حاجي و ديگر شده بي برگ و نوا      کار يزدان بوده است!
ورنه بيديني نيست!
آه اي مردم آبادي دور         خوابتان شيرين باد
آب اگر برد گليم زن بي شوي چه غم؟
او خدايي دارد!
در ولايت همه چيز آرام است      در ولايت خبري نيست که نيست
آخور گاو همه پر کاه است        گاو ها بر سر آخور دائم!
 گاو ها پر شيرند         رمه ها پرواري...